Linkse (eco)terrorist Duyvendak eindelijk opgerot

Eerder op deze avond maakte Groenlinks, Halsema en Duyvendak zelf bekend dat de laatste, (eco)terrorist Duyvendak opstapt en zich terugtrekt uit de Haagse politieke arena.

Eco uiteraard tussen haakjes omdat het milieu slechts de noemer is waaronder extreem linkse types als Duyvendak en zijn kameraden de wereld en de samenlevingen daarop hun ideologische beeld willen opdringen en willen afdwingen. Niets minder dan wat radicale moslims eveneens doen. Het enige verschil is de paraplu waaronder men dat doet.

Het is een volstrekte absurditeit om ook maar te veronderstellen dat je de wereld een betere plaats zou kunnen maken om te leven door het leven van en voor hele volksstammen onmogelijk te maken. Bovendien, wat is “een betere plaats”? De één zijn utopie is de andere zijn dystopie. Het linkse pretenderen te weten wat goed is voor een ieder is dictatoriaal.

De geschiedenis wijst uit dat degene die meende, menen en pretenderen te weten wat goed voor iedereen is er de grootste puinhoop van maakten en maken. Honderden miljoenen mensen zijn in de loop van de vorige eeuw alleen al vermoord voor de idealen en utopische idiotie van anderen. Een bepaalde “vrijheid” afdwingen is helemaal geen vrijheid.

Een bepaalde “vrijheid” afdwingen middels terreur, zoals ook Duyvendak dacht te kunnen bewerkstelligen behelst zonder uitzondering automatisch in dat je andere de vrijheid beneemt om te kunnen leven zoals zij dat willen. De containerbegrippen van links worden sleets en de moralistische hoge noten zijn gaandeweg steeds valser gaan klinken.

Gelijkheid is een farce. Geen mens is gelijk. Ongelijkheid is, of zou in ieder geval onze drijfveer moeten zijn om te excelleren. Was het niet dat de “gelijkheid” die links nastreefde en nastreeft als een doodgeslagen biertje is. Niet te door de strot te krijgen mits je een alcoholist bent. De linkse “gelijkheid” heeft slechts ongelijkheid ten gevolgen gehad.

De linkse solidariteit is altijd een selectieve solidariteit geweest met hen die zich achter hun ideologische uitgangspunten en idealen schaarden. De rest werd en wordt verguist, valt buiten de kring van “solidaire” en werden en worden desnoods ter dood gebracht opdat ook zij uiteindelijk de ultieme solidariteit, namelijk mond en morsdood, wisten te bereiken.

Discrimineren mocht en mag onder geen omstandigheden van de linksmens. Uitgezonderd dan het discrimineren van hen die zogenaamd of daadwerkelijk zouden discrimineren. Daar mocht en mag je best sociale outcast van maken en hen mocht, mag en moet je zelfs juist weer wel vervolgen omwille hun ideologische en politieke voorkeuren.

Zo kunnen we alle door links gekaapte issues en tot containerbegrippen verworden agendapunten ontleden tot dat je er uiteindelijk achter komt dat men exact het tegenovergestelde doet van hetgeen men placht te beweren en te pretenderen. Geen enkel door links gekaapt issue uitgezonderd werd en wordt geëxploiteerd voor propaganda doeleinden.

Nu stapt Duyvendak dus op. Laten we hopen dat dit het begin van een bijltjesdag is van en voor linkse extremisten. Laten we hopen dat dit een tendens is en de wereld, te beginnen met Nederland inderdaad de onderdrukking van hun vrijheden, onder welke noemer en met welk hoogdravend excuus dan ook, niet langer meer pikt en men terugslaat.

De vorige eeuw was de eeuw van het socialisme en communisme. Laten we deze eeuw de rekening presenteren en afrekenen met deze filosofische, pseudo-wetenschappelijk volstrekte totalitaire abberatie in het denken. Laten wij, weldenkende mensen, de teugels weer overnemen en de extremisten, van welke smaak dan ook, uitwassen en afdrogen.

De democratie is bedoeld als een fort waarbinnen iedereen zich veilig kan voelen. Ongeacht uw ideologische, religieuze en politieke gezindheid. Links heeft van de democratie telkens een valkuil gemaakt. Dit door, daar waar men maar kans zag, het fort op te blazen en slechts een krater na te laten die als valkuil en massagraf dienst kon/ kan doen.

Het tij is kerende. De zee van socialisten sleept haar eigen vuil en wrakhout weer mee de branding in waar haar oude ideeën en relikwieën kapot slaan op de rotsbodem. Laten we er voor waken dat zaken zoals het socialisme, maar ook iedere andere vorm van extremisme nooit meer de kans krijgt ongezien op het strand aan te spoelen om gejut te worden.