Het is toch minstens bevreemdend dat het socialisme niet standrechtelijk tot een wereldlijke ideologie is verheven. Socialisten beweren immers dat, indien juist uitgevoerd, het socialisme en het daaropvolgende communisme volstrekt zaligmakend zou zijn. Hoe kan het nou dat deze pseudo-religie die kennelijk zo in en in goed, eerlijk, solidair en rechtvaardig is, volgens de aanhangers, het niet heeft geschopt tot dé wereldnorm ?
Het begint natuurlijk al met het onmiskenbare feit dat de mens geen éénheidsworst is, wil en kan zijn die massaal vrijwillig in Mao pakjes gelukzalig rondhuppelen in een zogenaamd agrarisch arbeidersparadijs. Mao alleen al moest zich op gruwelijke wijze van 70 miljoen landgenoten ontdoen omdat men zich simpelweg niet wilde onderwerpen aan zijn concept van een perfecte agrarische socialistische volkscultuur, of ervan verdacht werd.
Het aantal slachtoffers van 70 miljoen is gerekend zonder de honderden miljoenen mensen die zich toen en nog niet happy voelen met het socialisme cq maoïsme maar de durf, kracht en zelfstandigheid ontbeerde zich tegen Mao en zijn moordbrigades te verzetten. Feitelijk zijn ook zij slachtoffers van het socialisme. Zonder dit in veel gevallen te beseffen omdat het socialisme ieder natuurlijke hang naar individualiteit uit haar bevolking martelde.
Tot op de dag van vandaag is het pure repressie, propaganda, indoctrinatie en het onderdrukken van de menselijke aard dat ervoor zorgt dat het zogenaamde arbeidersparadijs niet als een kaartenhuis ineen is gestort. We spreken namelijk niet meer over een “animal farm” (vrij naar het boek van George Orwell) maar van een beestenbende. Een ideologische zwijnenstal zelf waarin de illusie niet eens meer wordt gekoesterd dat alle “dieren” gelijk zijn.
Naast het zogenaamde arbeidersparadijs zijn er nog diverse zogenaamde socialistische paradijzen waarbij de bevolking er structureel van weerhouden wordt van de boom van wijsheid te eten. Boeken, films, internet, kunst, media, pers en wat u verder ook maar kunt verzinnen wordt eerst zorgvuldig gecensureerd voordat de bevolking de “vrijheid” geniet er kennis van te nemen. De overheid filtreert zorgvuldig het beeld dat men mag zien.
Niet allen probeert men op deze manier een alternatieve realiteit buiten te houden maar ook een surrealistische realiteit tot de norm te verheffen. Iedereen die buiten de door de staat gedoceerde en gedicteerde paden wandelt wordt tenminste aan een “heropvoedingscursus” en een “resocialisatieplan” onderworpen. Blijft men zich verzetten tegen de dogma’s en doctrines dan rest er slechts één weg. Het volledig wegvagen van het subversieve element.
In de USSR heeft dit tientallen miljoenen levens gekost. Ook Cambodja onder Pol Pot en zijn rode moordbrigades roeide zonder blikken of blozen iedereen uit die geacht werd meer te kunnen bevatten dan het door het communistische regime voorgekauwde wereldbeeld. Het dragen van een bril was veelal voldoende. En de lijst gaat door en door… en ja ook het derde rijk van Adolf Hitler of het huidige Venezuela onder Chavez valt in deze categorie.
Sterker nog, ook de islam (u dacht al, waar blijft het) valt in de categorie waarbij een bepaalde zich elite wanende afgezanten van, in dit geval Allah, hele volksstammen dicteert wat voor hen de enige juiste leefwijze is. Hetgeen al deze totalitaire regimes en variëteit aan ideologieën verenigd is het feit dat “afvalligen” dan wel “ongelovigen” desnoods massaal vermoord worden. Er bestaat immers maar één waarheid, stelt men met zekerheid.
Het feit evenwel dat al deze “denkrichtingen” slechts kunnen (voort)bestaan bij de gratie en mate waarin men de bevolking onder de duim kan houden, en zoals gezegd desnoods vermoord als men “weerbarstig” is, is het onomstotelijke bewijs dat men de waarheid, laat staan de enige juiste waarheid niet in pacht heeft. Ik geeft het immers in de eerste alinea al aan. De werkelijke waarheid, voor zover ze zou bestaan, behoeft geen onderdrukking.
Waarin ik de socialisten gelijk in moet geven is het feit dat men, weliswaar met een geheel ander doel en vanuit zuiver (cultuur)relativisme, stelt dat er niet zoiets bestaat als één waarheid, één wereldbeeld en één universele moraliteit. Hoe absurd is het dan om te moeten constateren dat men desalniettemin er alles aan doet om u “hun” versie van de waarheid op te dringen. Uit de pas lopen komt u thans op tenminste sociale uitsluiting te staan.
Men bijt u allerhande gruwelijke mentale deformaties toe. Zo zou u als niet gelovige in een universeel volstrekt gelijkgeschakelde mensheid, ongeacht persoonlijke overtuiging, etniciteit, ras, sekse, culturele en religieuze achtergrond, ofwel het multiculturalisme een, (neo)nazi, racist, of minstens xenofoob zijn. Ziet u niets in een uw vrijheid bedreigende geïmporteerde totalitaire politieke maatschappelijk religieuze ideologie dan bent u islamofoob.
En dit alles spruit uit slechts één simpel feit voort. Men predikt vrijheid en blijheid met de mond. Maar daarvan mag u slechts genieten als u “hun” waarheid spreekt en het door haar gedicteerde pad bewandeld. Laten we wel zijn… als er werkelijk zoiets bestond als een zaligmakende manier van denken, praten, leven en zelfs sterven… dan sloot u zich er toch zondermeer en zonder enig aarzelen bij aan ?
Immers, uitzonderingen daargelaten voelt toch welhaast iedereen, links of rechts, religieus of atheïst (enzovoort) zich op de één of andere manier aangesproken door John Lennon’s evergreen “Imagine” ? Een lied waarin hij een ideologieloze, religieloze en geweldloze wereld predikt. Een statement waardoor hij schat hemeltje rijk is geworden en die nog dagelijks door vele miljoenen luisteraars gezien wordt als de ultieme wensdroom.
Vraag u eens af wat het is dat u in de tekst zo aanspreekt. Immers, hij pleit voor een ideologieloze wereld, een religieloos bestaan en dus een bestaan waarbij de ene de andere niet, en zeker niet middels geweld, wenst te overtuigen van zijn enige echte waarheid. Een wereld waarin het geloven in een bepaalde waarheid niet uitgeroeid dient en hoeft te worden, maar strikt als persoonlijke en individuele waarheid gezien en beleefd wordt.
Kortom, werkelijke vrijheid zit in je hoofd. Echte vrijheid laat zich niet vangen of vervangen door een bepaalde universeel geachte ideologie, religie, manier van denken, leven en sterven. En al helemaal niet als dit telkens weer gepaard gaat met dwang, het al dan niet gewelddadig of middels propaganda en indoctrinatie onderdrukken van een bepaald niet Kosher geacht wereldbeeld en het in de pas doen laten lopen van autonome vrijdenkers.
Een socialist, islamiet, christen of (religieuze) jood, (of welke religieuze en/ of ideologische denkrichting u ook als passend ervaart) zou geen socialist, noch een islamiet, christen of (religieuze) jood (enzovoort) zijn als hij of zij daadwerkelijk stond voor een zuivere, oprechte, integere en vooral vrije en bevrijdende manier van leven. Het aanhangen van willekeurig welke ideologisch en/ of religieus denkrichting dan ook staat daar namelijk haaks op.