Ik ben “rechts” omdat ik beslist niet links wil zijn. Ik associeer me namelijk niet graag met massamoordenaars. Ik ben ook “rechts” omdat ik volgens links kennelijk in de politiek rechtse hoek hoor. Ik ben “rechts” omdat het kritiek leveren op en bestrijden van onze zogenaamde “multiculturele samenleving” en de uitwassen ervan (als het al geen uitwas is) volgens vele een rechtse, ja zelfs extreem rechtse aangelegenheid is. Ik ben “rechts” omdat ik de zegeningen van een kapitalistisch economisch model bewezen acht. Ik ben rechts omdat ik aan “onze” verworven vrijheden onder geen beding concessies doe of wil doen. Ik ben rechts omdat ik het woestijnnazisme (lees: islam) en de collaboratie van de socialisten daarmee zie als het grootste gevaar dat op dit moment onze vrijheid en vrijheden bedreigd. Enzovoort.
Ik ben dus kennelijk “rechts”. En daar heb ik wel vrede mee. Wat ik niet ben is extreem rechts. Ik ben sowieso niet extreem. In niets. Althans, het is maar welke definitie je wilt hanteren. Extreem is ook wel het tegenovergestelde van middelmatig. In dat geval zou ik dus extreem zijn want aan middelmatigheid heb ik een broertje dood. Extreem rechts ben ik hoe dan ook niet. Extreem rechts, volgens de meest gangbare definitie, betekend “uiterst behoudend”. En uiterst behoudend ben ik niet. Ik sta vierkant achter, en desnoods voor homorechten. Ik sta zonder enig voorbehoud achter absolute gelijke rechten voor vrouwen. Ik ben voor seksuele vrijheid. Ik ben ronduit tegen iedere denkbare vorm van racisme.
Ik ben zelfs voor een zekere mate van godsdienstvrijheid zolang de godsdienstige niet van voornemens zijn mij en de mijne hun leefregels op te leggen. Zolang de godsdienstige zich binnen het redelijke conformeren aan wet en gezag en de niet-godsdienstige evenveel vrijheid gunnen als zijzelf wensen te genieten, dan zal het me een worst zijn. Ik ben eveneens voor een, zij het beperkt, sociaal stelsel. Maar dan wel in de vorm van een verzekeringsstelsel. Voor hen die geen verzekeringspremie hebben kunnen ophoesten voorzie ik zelfs in een (tijdelijk) minimum basisinkomen. Geen mens hoeft wat mij betreft te creperen. En zo kan ik nog wel een poosje doorgaan. Kortom, ik ben niet conservatief maar uitermate liberaal.
In alle gevallen komt het erop neer dat ik gewoonweg niet extreem ben en geen extreme idealen of wensen nastreef. Oké, ik ben tegen een “multiculturele samenleving”. Niet in de laatste plaats omdat dit tegenwoordig een containerbegrip is waaronder men alle uitwassen van, anders dan en behalve de westerse cultuur, culturen en voornamelijk religies schaart en met de mantel der liefde bedekt. Dit onder het mom dat iedere cultuur en/ of religie even waardevol zou zijn als de westerse liberale moderniteit. En dat is natuurlijk je reinste nonsens. Zou dat namelijk zo zijn dan zouden we op geen enkele manier kritiek kunnen hebben op zoiets als het Nazisme, het communisme, maoïsme, stalinisme, marxisme, enzovoort.
Want ook dat waren (en zijn) niets minder dan culturele verschijnselen. Cultuur staat immers, volgens de meest gangbare definitie, voor “het geheel van voortbrengselen van een gemeenschap”. We weten maar al te goed wat de voortbrengselen van het Nazisme waren, en gegeven de kans zijn. We weten maar al te goed wat de voortbrengselen van het maoïsme waren, en gegeven de kans wederom zijn. Enzovoort. Vele miljoenen mensen die zich deze “cultuur” niet eigen wenste te maken, of er zich om fysieke, politieke en/ of ideologische redenen niet bij aan wilden of konden sluiten werden zondermeer en op gruwelijke wijze omzeep geholpen. Mao noemde zijn genociden zelfs een “culturele revolutie”.
We zijn het er toch over eens dat dit soort culturele uitwassen volstrekt onwenselijk waren en zijn. Het lijkt me bepaald niet extreem om dit soort culturen met hand en tand te bestrijden. En dat is dan ook wat ik doe. Ondermeer in het geval van de islam. Ik accepteer onder geen beding dat de islam de klok tientallen tot zelfs honderden jaren terugdraait. Vrouwen onderdrukking, het naar het leven staan en discrimineren van homoseksuelen, het naar het leven staan en vervolgen van Joden, het dwangmatig conformeren van anders of niet gelovigen aan bepaalde theologische standpunten uit ver vergane eeuwen, het dwangmatig onderwerpen van de volksmassa aan bepaalde ideologische en utopische denkbeelden, enzovoort, zijn gepasseerde stations. En daar zijn voldoende reden voor te bedenken.
Het is immers zo dat gebleken is dat het massaal en dwangmatig onderwerpen van andersdenkende en anders gelovigen aan een bepaalde dominante, extreme en zelfs fascistische theologische, politieke en/ of ideologische stroming onherroepelijk zal leiden tot genociden, onderdrukking, vernietiging van bestaand cultureel erfgoed, het vervolgen van “onaangepasten”, het op een sociaal zijspoor zetten en buiten de orde plaatsen van anders denkenden en diverse andere gruwelijkheden. Dat is dan ook exact de reden waarom we in een moderne democratische samenleving ervoor gekozen hebben dat geen enkele stroming, hetzij etnisch, politiek, ideologisch en/ of religieus, te dominant aanwezig kan en mag zijn.
Dat is ook exact de reden dat iedereen, ongeacht zijn politieke, ideologische en/ of religieuze gezindheid dan wel fysieke kenmerken voor de wet absoluut gelijk is en op geen enkele wijze aanspraak kan en mag maken op een voorkeursbehandeling. Dat is ook de reden waarom ook zoiets als “positieve discriminatie” volstrekt indruist tegen de wet. Dat is ook de reden waarom we hebben gekozen voor een absolute Trias Politica, ofwel “scheiding der machten”. Dat is ook de reden dat we ervoor gekozen hebben een absolute scheiding aan te brengen tussen kerk/ moskee/ synagoge en staat. Dit opdat geen van de machten een dusdanige dominante rol kan spelen waardoor een andere bevolkingsgroep in verdrukking zou komen.
Iedere volksbeweging, hetzij cultureel, religieus, etnisch dan wel ideologisch gemotiveerd, die streeft naar een dictatoriale dominante dwingende hoofdrol kan en mag rekenen op mijn verzet. In eerste instantie en vooralsnog slechts tekstueel en verbaal. In een voortgaand stadium, als blijkt dat men zich niet door rede en logica tot stoppen gedwongen voelt, sluit ik zelfs niet uit dat ik me fysiek zal verzetten tegen deze vorm van onderdrukking. Als dat als extreem wordt aangemerkt, dan zij het zo. In dat geval ben ik inderdaad extreem liberaal, extreem vrijheidlievend, extreem voor vrijheid, blijheid en (wettelijke) gelijkheid van en voor sekse, rassen, geaardheid en etniciteiten.