Door de ophef rondom het prachtige column van Afshin Elian “Salafisme moet met wortel en tak uitgeroeid” en de reactie van haat imam Sjeik Fawaz Jneid, die “pleit” voor controle op columns, is er een bijzondere column van zijn Elian’s co-columnist Leon de Winter in de schaduw komen te staan. De Winter geeft daarin aan dat onze beschaving feitelijk te ver is doorgeschoten. Zodanig dat we een universele wet zijn vergeten. Namelijk “eten of gegeten worden”. Zie hieronder een deel van de column:
Klik op de tekst voor gehele artikel bron:

Leest u gerust de rest van het column door door op de tekst te klikken. Leon de Winter heeft wat mij betreft volkomen gelijk. Het doet me denken aan de spreuk die Protest Warriors voert op haar website en in contraprotesten. Namelijk “Except for ending slavery, fascism, nazism and communism… war has never solved anything”. Met deze spreuk zet men de pacifisten en hen die tegen iedere prijs willen onderhandelen over onze vrijheden en vrijheid volkomen in hun onderbroek.
Willen wij vrijheid en blijheid behouden voor onszelf en ons nageslacht dan moeten we de bereidheid hebben om ervoor te vechten, en desnoods te sterven. We moeten het daarbij niet schuwen om desnoods een bloedbad van ongekende proporties aan te richten. We moeten bijvoorbeeld af van het absurde idee dat Israël jegens de fascistoïde Arabische woestijnnazistische provocateurs slechts met “proportioneel” geweld zouden mogen reageren. Juist in tegendeel, zoals de Winter ook pleit.
Op dreigingen jegens ons lijf en leden dienen we juist zo disproportioneel mogelijk te reageren. Desnoods maken we van bijvoorbeeld Iran een enorme glasvlakte en parkeerplaats via een nucleaire aanval. We dienen een dusdanige ellende aan te richten dat geen woestijnnazi het nog in zijn vertroebelde geest haalt ooit andere volkeren, en dan met name Israël dan wel het westen, te bedreigen of er aanslagen te plegen. De geschiedenis wijst voortdurend uit dat het fascisme, waaronder dat van de islam, niet getemd kan en zal worden middels een eindeloze dialoog.
De tweedewereldoorlog toonde dit nog het meest recent aan. Terwijl Chamberlain gedurende zijn pacificatie pogingen zich twee maal om de tuin liet leiden door Adolf Hitler & Co trok deze zijn plan om Europa onder de voet te lopen en de Joden uit te roeien. Het is juist de passiviteit van de wereld die ervoor zorgde dat Hitler bijna slaagde in zowel het knechten van Europa alsook het uitroeien van de Joden. Het is juist het feit dat “wij”, hetzij veel te laat, “disproportioneel” reageerde dat ervoor zorgde dat de opmars van de Nazi’s gestuit werd en er nog wat over bleef van het Jodendom.
We hebben in de geschiedenis voor hete vuren gestaan. Maar niets laat zich vergelijken met het imperialisme en kolonialisme van de islam. Nooit eerder is de vijand, of deze nou als “gematigd” of niet te boek staan, zo ver en massaal tot in ons midden doorgedrongen. Nog niet eerder ondermijnde de vijand zo massaal onze fundamenten van binnenuit. Daarbij geholpen door het immer meeheulende fascisme van het communisme en socialisme. Het is daarom zaak dat we nu zonder enige consideratie de islam terugdringen tot haar “rechtmatige” plek en proporties.
Als je debiel genoeg wilt zijn om een schizofrene psychopathische lustmoordenaar en pedoseksueel tot jouw grote voorbeeld te verheffen, dan is dat jouw zaak. Maar dit mag in de publieke ruimte, noch in de politiek, noch in de rechtsspraak, nog in ons dagelijkse leven geen enkele rol van betekenis spelen. We dienen actief moslims te “deïslamiseren” zoals we ook de nazi’s en NSB’ers en dergelijke denazificeerde. Anders is er simpelweg geen mogelijkheid dat wij met en naast elkaar kunnen leven zonder uiteindelijk gegeten te worden.