Nieuwe Revu: “Armoede in Nederland” (lees: tien leugens per pagina). Update: Reactie auteur Revu artikel onderaan het artikel.

Vanwege het feit dat wij de leesmap hebben komen tijdschriften een paar weken later bij ons aan. Zo kregen wij afgelopen woensdag de Nieuwe Revu van week 51 2006 onder ogen. Daarin trof mijn wettige vechtgenote een artikel aan over armoede in Nederland. Het was ons snel duidelijk, dit was bedoeld als tranentrekker voor de kerst. Arme mensen die zogenaamd geen nagel hebben om op de kont te krabben en de (rechtse) overheid, en met name Minister Zalm (Financiën) in de rol van Ebenezer Scrooge.

Klik op afbeelding voor scan van het artikel:

Met bijzonder veel dank aan Demon voor de scans !

Het werd drie pagina’s lang groen en geel ergeren. We tekende circa 30 leugens op in een artikel van drie pagina’s. Kennelijk is dit het “journalistieke niveau” wat wij mogen verwachten tegenwoordig. Men pent klakkeloos een grandioze verzameling leugens en verdraaiingen van de feiten over zonder daarbij ook maar één enkele kanttekening te maken, dan wel kritische vraag te stellen. Wat zegt dit over het “journalistieke niveau” van de schrijvende media in het algemeen en de Nieuwe Revu in het bijzonder ? In dit geval zijn wij nogal ingelezen in de materie, maar dat is niet iedereen. Andere thema’s waarin wij niet zo ingelezen zouden zijn zouden wij zomaar voor waar aan kunnen nemen. Maar hoeveel waarde mag u hechten aan het waarheidsgehalte van de artikelen van, in deze, de Nieuwe Revu ?

Het verhaal dan: Ze verschijnen pontificaal met de bakkes in de Revu, dus men zal er geen bezwaar tegen hebben als ik ook de familienaam noem. Het verhaal betreft het gezin Verstegen. Ouders en drie kinderen. Vader Verstegen heeft een arbeidsgeschiedenis achter de rug dat zich het beste laat omschrijven als “12 ambachten 13 ongelukken”. Op zich niets mis mee. Vader is echter in de WAO terecht gekomen en zou nu naar verluidt volgens het artikel moeten leven van een inkomen van 900,- euro. Door een onverantwoord uitgavenpatroon heeft men veel schulden gemaakt en is dientengevolge beland in de WSNP (Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen). Men claimt dat men daardoor slechts 40,- euro per week te besteden zou hebben aan voeding, kleding en andere noodzakelijkheden.


Uiteraard kan en ga ik het gehele artikel hier niet overtypen, maar uit het verdere relaas en de reality check die wij in het vervolg van dit artikel erop loslaten kunt u opmaken waar het volkomen scheef gaat in het verhaal. En het gaat niet een beetje scheef, maar heel erg scheef in het tranentrekkende sprookje van de Verstegetjes. We gaan direct van start met vast te stellen dat het gezin géén inkomen kan hebben van slechts 900,- euro per maand. Er bestaat namelijk nog altijd zoiets als “de toeslagenwet” (TW). Deze vult het inkomen aan tot het bestaansminimum. Ook wel “het sociaal minimum” ofwel “bijstandsniveau” genoemd. In het geval van de familie verstegen is dit 1207,91 euro per maand. Dit volgens de uitkeringsspecificatie van december 2006. Inmiddels zal dit voor 2007 hoger zijn.

Vader Verstegen brengt dus minimaal ruim 1207,- euro binnen per maand. Er zijn nog andere inkomsten. Zo heeft men een kind van 7, één van 17 en één van 18. Voor het kind van zeven ontvangt men kinderbijslag, en dit is een redelijk aanzienlijk bedrag. Namelijk 226,97 euro per drie maanden. Omgerekend dus 75,66 per maand. De 17 jarige dochter werkt parttime in een supermarkt, maar dat heeft geen effect op het behouden van de kinderbijslag, dus pa en ma ontvangen voor haar 267,02 euro per drie maanden. Dus deze dochter kan zo zichzelf een beetje bedruipen voor haar ditjes en datjes van haar bijverdienste en het gezin ontvangt omgerekend 89,- euro per maand kinderbijslag. We hebben nu dus al 372,57 euro per maand gevonden aan kinderbijslag en inkomsten die niet in het artikel vermeld staan.

De zoon van 18 heeft kennelijk geen noemenswaardige inkomen, maar studeert op het moment van het artikel ook niet. Hij is namelijk van school getrapt. Het zou dus mooi zijn als deze jonge vent de handen uit de mouwen zou steken en zijn steentje bij zou dragen aan het huishouden. Uiteraard kan dit effect hebben op bijvoorbeeld de hoogte van de huursubsidie. Tenminste… als hij meer dan een X bedrag per jaar zou verdienen en derhalve aangemerkt zou kunnen worden als onder- dan wel medehuurder. Het hebben van een extra inkomen in het huishouden zou dus een probleempje kunnen opleveren, maar dit overtreft al snel de korting op dit inkomensbestanddeel, want de zoon kan dit bijpassen als kostgeld. Daar is op dat moment echter geen sprake van. De zoon hangt een beetje de hele dag rond.

En zo is het met veel zaken. Het gezin werpt in alles denkbeeldige barrières op, maar met een beetje passen en meten kan men er zelfs flink op vooruit gaan als de kinderen inkomsten zouden genereren. De inkomsten van de kinderen, zowel in het geval van de kinderbijslag alsook middels een baantje vallen namelijk buiten het beslag van de WSNP. En daar kun je je voordeel mee doen. Zo zou pa en ma 2 krantenwijken of meer kunnen hebben op naam van de twee oudste kinderen en zo een leuk zakcentje bij kunnen verdienen zonder dat dit op welke manier dan ook belast zou zijn of in aanmerking zou komen voor beslag. Maar zoals moeders opmerkt… ze is principieel moeder en huisvrouw en ze solliciteert alleen maar om de uitkering te behouden. Inderdaad, haar toeslag van ruim 307,- euro per maand.

Een toeslag die niet vermeld staat in het lijstje (die ik hieronder weergeef) aan inkomsten en uitgaven van de familie Verstegen in het artikel van de Nieuwe Revu. Een nogal onvolledig lijstje mag ik opmerken, want het vermeld heel veel andere belangrijke zaken niet. Om u duidelijk te maken wat ik bedoel zal ik het desbetreffende lijstje uit de Nieuwe Revu hieronder plaatsen, en direct ernaast mijn lijstje waarop ik een aantal zaken corrigeer. Daaruit zal u al snel duidelijk worden dat de familie Verstegen, en mogelijk ook de Nieuwe Revu, u bewust op het verkeerde been zet door de zogenaamde armoede zwaar aan te dikken. Zie de lijstjes, links zoals de Revu dit opgeeft, recht mijn correcties:

U ziet in mijn lijstje bij bepaalde posten die de Nieuwe Revu opvoert “Onzin” of een tekst in het rood staan. En uiteraard verdient dit enige uitleg. Om te beginnen is de opgegeven 80,- euro aan verzekeringen of een doorzichtige leugen om de gaatjes te vullen, of niet aannemelijk dat een gezin in een dergelijke situatie een dergelijk groot bedrag besteed aan verzekeringen. Het is eveneens onwaarschijnlijk dat men 43,- euro per maand besteed aan belastingen. Gemeentebelastingen worden bij een dergelijk inkomen, opgebouwd uit de componenten in mijn lijstje, kwijtgescholden. Als men een aanvulling heeft van de bijstand dan gaat dit in vrijwel alle gevallen volautomatisch. Oude belastingschulden, ongeacht de aard en omvang worden opgenomen in de WSNP en tzt kwijtgescholden.

Voor wat betreft het bedrag van 150,- euro per maand dat men zou moeten betalen aan de WSNP. Werkelijk volstrekte nonsens. Ten eerste claimt men dat men leefgeld ontvangt van de WSNP/ bewindvoerder, dus men hoeft hem daarvan geen bedrag te betalen. Ten tweede werkt de WSNP niet op deze wijze. De WSNP reduceert het inkomen, afhankelijk van de situatie en de grote van de schuld, tot maximaal 95% van het bijstandsniveau, terwijl er recht blijft bestaan op de componenten die ik in mijn lijstje plaatste. Men heeft dus een beslagvrije voet van tenminste 95% van het bijstandsniveau en daar bovenop ontvangt men de in mijn lijstje genoemde componenten (subsidies ed.). Men ontvangt zelfs gewoon vakantiegeld en dergelijke bij een dergelijk inkomen. Het betreft dan ook een leugen.

Componenten die automatisch afgedragen worden aan de WSNP staan niet vermeld op mijn lijstje. Die zijn er reeds uitgezuiverd. Zoals de kinderkorting. Alles dat overschiet boven 95% van de bijstandsnorm, afgezien van de genoemde componenten op mijn lijstje, gaan rechtstreeks naar de bewindvoerder en dus boedelrekening. En zelfs dit is geen automatisme. Is de totaalschuld, op basis van alles dat overschiet na de beslagvrije voet, af te betalen in minder dan 36 maanden, dan wordt er ook minder ingehouden op de inkomsten. Men geniet dan dus meer inkomen dan de minimale beslagvrije voet van 1147,50 euro. U kunt dus, wilt u een exact beeld hebben van hetgeen men minimaal ontvangt als inkomen, het laatstgenoemde bedrag aanhouden en de vrij te laten componenten erbij optellen.

De familie beklaagd zich in het artikel erover dat ze omringt worden door maarliefst vier tot vijf hulpverlenende instanties en men de touwtjes niet meer in handen heeft. Het is evenwel daardoor zeer onwaarschijnlijk dat men door deze instanties niet is gewezen op alle mogelijke subsidiebronnen en alternatieven om zoveel mogelijk inkomen te genereren zonder dat bepaalde voorzieningen in gevaar komen. Kortom, we hebben te maken met een nogal leugenachtige weergave van de feiten. Mensen als dit verpesten het voor mensen die er een minder of geen leugenachtige versie van hun “armoede” opnahouden. Want deze mensen, zo blijkt uit het artikel, staan wel wekelijks voedselpakketten te scoren bij de voedselbank die ze dus feitelijk helemaal niet nodig hebben. Men flest de boel !

Ik doe de schrijfster van het Nieuwe Revu artikel, Sanne Groot Koerkamp, een linkje naar dit artikel toekomen en ik hoop dat ze het lef heeft er inhoudelijk op in te gaan. Ze mag ondermeer mij eens uitleggen hoe het toch kan dat een weekblad met de naam, faam en geschiedenis als de Nieuwe Revu een dergelijk artikel kan en durft te plaatsen zonder enige noemenswaardige achtergrond en feiten check te hebben gedaan. Als ik de achtergrond van Groot Koerkamp doorneem dan kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat ze een typisch vertegenwoordigster is van de linkse media. Kennelijk wekt men liever met een volstrekt en feitelijk onjuist relaas de indruk van een “onmenselijke” niet-linkse overheid, dan dat ze een artikel schrijft dat zuiver op feiten is gebaseerd. But…. What else is new ?


About this entry