Linkse “emo-politics” zet Amerika op zijn kop. (video update)

De republikeinen verliezen de meerderheid in het huis van afgevaardigden en dreigen ook de meerderheid in het senaat te verliezen. Het laatste is nog niet zeker omdat zowel de republikeinen en democraten nog een zetel verwijderd zijn van een meerderheid. Het is echter een dubbeltje op zijn kant. Hoe dan ook kunnen we stellen dat het leven van Bush & Co er met een democratisch huis van afgevaardigden niet makkelijker op zal worden. We kunnen stellen dat de grote winnaar in deze de door links gevoerde “emo-politics” is.

We kennen dit ook wel uit de thans in Nederland gevoerde verkiezingsstrijd. De onderwerpen waarover de partijen strijden hebben weinig te maken met logisch en praktisch beleid, maar eerder met het spelen op de (linkse) onderbuikgevoelens van de kiezer. Zo beweerd links in Nederland dat de armen armer geworden zouden zijn, en de inkomensverschillen zouden zijn gegroeid. Iets dat aantoonbare nonsens is. In ieder geval voor zover het de zogenaamde groeiende armoede betreft. Of de “rijken” rijker zijn geworden is namelijk niet van belang.

Mitsdien je natuurlijk de toename van rijkdom (kapitaal dan wel kapitalisme) ziet als iets dat per definitie over de ruggen van de “minderbedeelde” bereikt is. Een socialistische leugen die geen enkele grond heeft, maar die het wel goed doet onder hen die zich tot de “minderbedeelde” rekenen, of hen die “begaan” zijn met het lot van de zogenaamde “minderbedeelde”. In de Verenigde Staten gaat het ook om deze, maar deels veel grotere issues. Zoals bijvoorbeeld de strijd tegen het internationale terrorisme en het zogenaamde “home defense” beleid dat Bush & Co voerde.

Uiteraard is het een gegeven dat de strijd in ondermeer Irak, welke een onderdeel uitmaakt van de twee eerdergenoemde kwesties, Amerikaanse levens kost. En bodybags doen het qua “emo-politics” uiteraard goed. Eenzelfde beweging hebben we ook gezien gedurende de Vietnam oorlog. Deze was winbaar en is feitelijk ook niet verloren. Was het niet dat links destijds ook zwaar inzette op de bodybags die terugkeerde uit deze regio. Ook toen heeft men de kiezer zover gekregen om de troepen voortijdig, dus voor de klus geklaard was, te doen terugtrekken.

Het is echter gebleken dat de democraten voor de kwestie Irak, net als toen met Vietnam, geen behoorlijk alternatief hebben, behalve het “cut & run” principe. Ofwel terugtrekking tegen iedere prijs en dus een onnodig verlies incasseren. In het geval van Vietnam kunnen we nog stellen dat de strijd er in ieder geval voor gezorgd heeft dat de opkomst van het communisme gestuit is. In geval van Irak mogen we er niet zo zeker van zijn dat de strijd tot op heden het internationale islamofascistische terreur heeft gestuit. In tegendeel zelfs.

Juist het feit dat het internationale islamofascistische terreur zich heftig verweerd tegen democratische krachten wordt door de linkse emo-politiekers aangegrepen om de wapens op te bergen en “vriendschappelijke” en “diplomatieke” banden aan te gaan met de terroristen. Kortom, een volledige overgaven. Daarnaast willen de democraten de grenzen openzetten onder het mom “iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen” en het “recht” op een goed en gelukkig leven. Het resultaat tot op heden is miljoenen, voornamelijk Mexicaanse illegalen die de VS overspoelen.

De grote vrees van de republikeinen is echter dat, daar waar een Mexicaan de grens over kan glippen ook een islamofascist de weg naar de VS weet te vinden. Dit is echter een risico waarvan de democraten vinden dat je die moet nemen. Er zijn voldoende zaken waarmee ik het uitermate oneens ben met de republikeinen, zoals het verzet tegen stamcel onderzoek en de rigide regels inzake abortus en homohuwelijk. Maar deze issues vallen in het niets als we het hebben over de gevaren van het islamofascisme. Want dat laatste is iets waar je geen millimeter aan toe moet geven.

Net als in Nederland gelooft Amerikaans links in een meerderheid van zogenaamde “gematigde” moslims. Dit is echter niets anders dan een socialistische “geloofsovertuiging” aangezien er voor die gematigde meerderheid geen enkel bewijs bestaat. In tegendeel zelfs. Wereldwijd, dus ook in de VS en omgeving zien we een opkomst van het islamofascisme. Volgens de democraten is deze radicalisering te (ver)wijten aan de oorlog tegen het islamofascisme, en dus zou vriendjes maken met de islam de oplossing zijn.

Een logica waarmee je zelfs de nazi’s destijds tot je vriendenkring zou kunnen rekenen. Want wat deed Adolf Hitler en zijn gevolg dan radicaliseren ? Ook dat was slechts een gevolg van het feit dat men sterker werd en het erop waagde het nationaal socialisme te globaliseren. Het is een illusie dat we als moderne mens achterover kunnen leunen en dat vrijheid en vrede zelfonderhoudend zijn. Vrijheid en vrede is iets dat dagelijks verdedigd moet worden en waarover je desnoods oorlog dient te voeren. Dat is ook de reden dat in niet geloof in het linkse pacifisme tegen iedere prijs.

De verkiezingsuitslag in Amerika heeft grote consequenties voor Europa. Deze baken van vrijheid en vrede wordt ondergraven door de democraten. En dat zal ook ons treffen. Ik ben dan ook niet zo gerust op de verkiezingen die hier nog plaats moeten vinden. Ik voorzie een mogelijke ruk naar links. Zeker nu links de gelederen sluit en men stelt dat men samen een coalitie wenst te vormen. Onze verdedigingslinies haalt men zodoende volkomen naar beneden. Ik kan slechts hopen dat Nederland verstandig genoeg is om realisme boven idealisme te laten prevaleren.

Here comes the rhetoric…